Pełny dostęp do zasobów serwisu
Niezarejestrowni goście mają pełny dostęp do zasobów serwisu. Mogą pisać komentarze, posty na forum, pobierać wszystkie zamieszczone w serwisie pliki i załączniki do wiadomości na forum. Zapraszamy!
Dlaczego tu jest reklama?
autor: Kalontas | napisano 14 stycznia 2009 o 17:53
czytano 15780 razy | średnia ocen: 5.29

Kekrops


W pradawnych czasach, gdy Zeusa jeszcze nie było na tym świecie, Gaja leżała osamotniona, pozbawiona męża. Nie żałowała tego, że go straciła, bo był wyrodnym i mężem, i ojcem dla dzieci. Kronos górował wysoko na nieboskłonie, a Gaja, nieco osamotniona nagle zapragnęła dziecka. I wtedy z samej jej wszechmocnej woli zrodził się z jej skał mityczny stwór - pół-człowiek, pół-wąż. Zaopiekowała się nim jak swoim dzieckiem, wychowując go na ziemi, na której się narodził - w Attyce.

Kekrops po wielu latach wyrósł na wielkiego myśliwego i filozofa, jednak jego nieludzki wygląd sprawiał mu kłopoty. Mało kto chciał znać takiego stwora, a już zupełnie mało kto poważnie go traktował - a jeśli już, jako wroga. Cierpiał więc na ten sam problem, co jego matka i po stuleciach samotności, i dojściu Zeusa do władzy, do Gai odwołał się po pomoc. Stwórz sobie małżonkę, jako i ja ciebie stworzyłam - odpowiedziała mu Matka Ziemia i Kekrops postanowił tej rady posłuchać.
Niektórzy powiadają, że żoną Kekropsa była Aglauros, córka innego syna Gai, Akteusa, jednak sam mit o Akteusie zdaje się być jedynie nieznacznie zmienioną kopią mitu o samym Kekropsie, gdyż córki obu "panów" mają identyczne imiona.

Z gliny Kekrops ulepił sobie kobietę doskonałą, a następnie za pomocą danej od matki magii ożywił ją i uczynił prawdziwym człowiekiem. Tylko ona mogła zrozumieć prawdziwe wnętrze Kekropsa - dobre serce i mądrość - ukryte pod łuskami węża i barbarzyńską twarzą.

Wkrótce Kekrops spłodził ze swoją żoną trzy córki, zwane Herse, Pandrosus i Aglauros, oraz syna, Erysichtona. Wkrótce po tym, w jego okolice zaczęli ściągać ludzie, gdyż małżonka Kekropsa zaczęła objawiać im jego prawdziwą mądrość. Z wielu rodzin, uczących się obrządków religijnych, prawd moralnych, pisania i czytania, wkrótce wyrosła wielka osada, którą pół-wąż nazwał od swojego imienia Kekropią. Lud Attyki był mu bardzo wdzięczny - bo nie tylko nauczył ich, jak żyć w monogamii, grzebać zmarłych, oraz jak używać pisma, ale także stał się ich prawdziwym przywódcą i królem. Wówczas nadmorską osadę ujrzał zazdrosny Posejdon i postanowił wprowadzić w niej swój kult.

Posejdon jednak nie był jedynym, którego Kekropia zainteresowała - spojrzała na nie również łakomym okiem Atena, bogini mądrości, córka Zeusa. Ona także zaoferowała Kekropsowi aby ją czcić w mieście jako patronkę, co bardzo zastanowiło pół-węża. Gdy obaj bogowie dowiedzieli się o tym, że mają konkurenta, odwołali się do Zeusa o mediację. Ten stwierdził, że tylko sam Kekrops może podjąć tą decyzję. Tak oto Posejdon i Atena przystąpili do konkursu o władzę nad nowym miastem.

Kekrops dzięki swojej mądrości wypracował rozwiązanie - niech obaj bogowie dadzą miastu cenne dary, a on osądzi który dar bardziej się przyda. Ten, który przegra będzie jednak musiał swój dar także pozostawić, mimo braku patronatu nad miastem. Posejdon więc zamachnął się potężnie swoim trójzębem i uderzył nim w skały, z których wytrysnęło źródło. Następnie Atena uderzyła swoją bronią, włócznią, i z niej wyrosły drzewa oliwne. Po chwili zastanowienia Kekrops przyznał, że słonej wody w morzu jest pełno, a drzewa oliwne to prawdziwy skarb, który przyda się do wielu rzeczy. Miasto odtąd należało do Ateny i od niej otrzymało nowe imię - Ateny.

Życie Kekropsa następnie było długie i spokojne, jeśli nie liczyć faktu przedwczesnej śmierci jego syna, Erysichtona. Gdy w końcu jego długi żywot się wyczerpał, zmarł bez żadnego syna, przed śmiercią wyznaczając jednak następcę - wychowanka Ateny, Erichtoniosa. W mieście jednak pojawił się uzurpator, Kranaos, który zagarnął tron dla siebie. Minęły długie lata, w ich trakcie wiele tragicznych wydarzeń, z potopem włącznie, a Kranaos utonął, po czym zastąpił go Amfiktion, syn Deukaliona, syna Prometeusza. Jednak i Amfiktionowi władza w Atenach nie była pisana - po należną mu władzę przybył Erichtonios i zasiadł na tronie Kekropsa.

Następny mityczny król Aten: Erichtonios
komentarze (4) | napisz komentarz
nie musisz się rejestrować!
Odyseja
© Archeos.pl | O serwisie | Kontakt |
Pliki Cookie
Używamy plików Cookie, aby ułatwiać korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych i reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Rozumiem