Pełny dostęp do zasobów serwisu
Niezarejestrowni goście mają pełny dostęp do zasobów serwisu. Mogą pisać komentarze, posty na forum, pobierać wszystkie zamieszczone w serwisie pliki i załączniki do wiadomości na forum. Zapraszamy!
Dlaczego tu jest reklama?
autor: Kalontas | napisano 14 marca 2009 o 19:37
czytano 9545 razy | średnia ocen: 5.04

Aśoka

W roku 304 p.n.e. Bindusarze, władcy indyjskiego państwa Magadhy, narodził się syn, którego nazwał Aśoką (w sanskrycie "brak zmartwień"). Sam Bindusara nie mógł wiedzieć, jak wielką rolę w historii Indi i buddyzmu odegra jego syn i nigdy nie spodziewał się po nim tak legendarnej wielkości, zwłaszcza zważywszy na osiągnięcia jego własnego ojca, Ćandragupty, który już za życia stał się legendą. Jakkolwiek by nie było, Aśoka wyrósł na władcę wielkiego pod każdym względem - nie tylko stworzył wielkie i silne imperium, po raz pierwszy w historii subkontynentu obejmujące prawie całe Indie, ale także w późniejszych latach nawrócił się na buddyzm i ta religia go oświeciła - odrzucił wszelką przemoc i fałsz, stając się po dziś dzień ideałem buddyjskiego władcy.

Pomimo że nie był najstarszym synem Bindusary, był faworytem jego ojca, Ćandragupty. On od początku dostrzegł wielkość w swoim wnuku i uczył go, jak powinien się zachowywać prawowity władca. Gdy sam cesarz oddał władzę Bindusarze i odszedł do klasztoru dżinijskiego, wyrzucił swój miecz za siebie. Aśoka podniósł ten miecz i używał go jak swojego. Dzięki naukom dziadka wyrósł na przerażającego wojownika, któremu nikt nie mógł się równać w walce na miecze - podobno gdy dzierżył w ręcę broń dziadka, nie było osoby, która mogłaby go pokonać, włącznie z wojownikami na słoniach, gdyż nawet tego potężnego wierzchowca potrafił powalić zaledwie rękojęścią noża.

Z powodu swojej reputacji jako wojownika, zaczęli się go bać nawet jego starci bracia. Najstarszy syn Bindusary, Susima, zaczął knuć intrygę ku temu, by Aśoki się pozbyć. Namówił ojca by ten wysłał królewicza do stłumienia rewolty z mieście Taxila w Sindhu. Sam bunt wybuchł głównie z powodów złego zarządzania przez samego Susimę, który od lat był tam gubernatorem. Gdy jednak Aśoka wkroczył tam ze swoimi wojskami, ci momentalnie opuścili broń i poddali się królewiczowi. Tym samym, stłumiwszy bardzo groźną rewoltę wojowniczej indogreckiej ludności bez przelania ani kropli krwi, wysunął się na pozycję faworyta ojca - coś, czemu właśnie Susima próbował zapobiec. Wkrótce jednak najstarszy brat dalej knuł i wmówił Bindusarze, że Aśoka zdobył miasto w sposób nieuczciwy. Dzięki temu, król wysłał syna na tymczasowe wygnanie do Kalingi.

Wygnanie jednak nie trwało długo - ojciec przywołał go spowrotem zaledwie po dwóch latach, gdy doszło do rewolty w Ujjainie. Aśoka walczył tak dobrze, jak mógł, ale liczba wrogów go przezwyciężyła (nec Hercules contra plures) i został ciężko ranny. Jego generałowie wprawdzie stłumili rewoltę, ale upokorzonego królewicza sprowadzono do Pataliputry, stolicy Magadhy. Wówczas znajdował się długo pod medyczną opieką buddyjskich mnichów i pokochał jedną z opiekujących się nim pielęgniarek, niejakiej Dewi. Gdy wyzdrowiał, chciał się z nią ożenić, ale ojciec nie zgodził się na ślub jednego z jego synów z buddystką, toteż wysłał go spowrotem do Ujjainu - tym razem w charakterze gubernatora. Nie miał w tym momencie już większych planów na jego przyszłość.

Po pewnym czasie nadszedł czas na Bindusarę, który zmarł po wielu latach rządów. Tron miał przejść w ręce Susimy, ale doszły do niego wieści o tym, że Dewi i Aśoka mają wkrótce mieć dziecko. Istnienie potencjalnego dziedzica do tronu zachwiało pozycją Susimy, który wysłał skrytobójcę, aby ten zabił nienarodzone dziecko wraz z jego matką. Jednak pomyłka asasyna sprawiła, że zamiast niej zginęła matka Aśoki, co wprawiło księcia w bitewny szał. Wyprawił się wraz ze swoją wierną armią i zdobył ojcowską stolicę, a swoich zdradzieckich braci miał osobiście ściąć, a ich głowy wrzucić do fosy. Wówczas zarobił przydomek "Ćandaśoki" - czyli Aśoki okrutnego, lub okropnego. Będąc jedynym żyjącym synem Bindusary, został koronowany na króla Magadhy.

Przydomek, który dostał w wojnie domowej okazał się bardzo trafny przez dłuższy czas jego rządów - bezlitośnie tłumił wszelkie rewolty i niszczył swoich wrogów. Przez te osiem lat znacznie poszerzył imperium swojego ojca i dziadka, zasłużywszy na tytuł, jakim się go współcześnie najczęściej określa - cesarza Indii. Na końcu tego okresu, doszło do incydentu, który rozpoczął jedną z najkrwawszych wojen w historii Indii - wojny o Kalingę.

Jeden z rodzonych braci Susimy i przyrodnich braci Aśoki uciekł wówczas do Kalingi. Zdając sobie sprawę z tego, że kolejny pretendent do tronu ukrywa się w sąsiednim królestwie, zażądał od tego państwa by mu się poddało i wydało jego brata. Kalinga zdecydowanie odmówiła, więc Aśoka zmobilizował ogromną armię - tak ogromną, by mogła zmieść z powierzchni siły Kalingi, które należały do jednych z największych w historii subkontynentu. Wojna trwała długie lata i pociągnęła za sobą wiele ofiar, a na rozkaz Aśoki kraj złupiono i wyniszczono niemal doszczętnie. Wtedy, chełpiąc się zwycięstwem, cesarz wyruszył by zobaczyć zniszczenie. Obraz, który zastał, przeraził nawet serce najstraszniejszego wojownika. Rozpaczając nad tym, czego dokonał i setkami tysięcy ofiar po stronie Kalingi i dziesiątkami tysięcy po jego własnej stronie, postanowił zmienić swoje życie.
Imperium Aśoki po podboju Kalingi

Rozwiązanie znalazł w buddyzmie, który propagował m.in. ahimsę - wstrzymywanie się od wszelkiej przemocy i krzywdzenia kogokolwiek. Idealnie odpowiadało to poglądom Aśoki po szoku, jaki zaznał tamtego dnia. Nie tylko został buddystą, ale zaczął starania, by ta religia została rozpropagowana jak najdalej w znanym, a i tym nieznanym mu świecie. Jego misje docierały do najdalszych zakątków świata - nie tylko do Chin i Japonii, ale i do wysp Indonezji, Mezopotamii, Egiptu, a nawet do Rzymu. Dzięki jego staraniom, podobno nawet pobliski grekobaktryjscy władcy nawrócili się na buddyzm. Nawet podbite wcześniej krwawo królestwa stały się z podwładnym szanowanymi sojusznikami. Ahimsa została ustanowiona prawem - nie tylko wobec ludzi, ale i wobec zwierząt. Polowanie zezwalał tylko w drobnej skali w celach konsumpcyjnych, choć różnymi metodami nakłaniał swoich poddanych do wegetarianizmu. Prowadził politykę tolerancji, nie tylko religijnej, i budował liczne uniwersytety, by lepiej wyedukować swój lud. Wówczas zyskał nowy, diametralnie inny przydomek - Dhammaśoka, czyli Aśoka prawy, sprawiedliwy.
Lew Aśoki

Niektórzy mówią, że w tym okresie obawiał się kolejnych wojen, jednak siła z jaką zdjawił Kalingę wprawiła w przerażenie wszystkich jego sąsiadów, którzy postanowili, że z takim gigantem lepiej będzie utrzymywać przyjazne stosunki. Zawarł liczne kontrakty dyplomatyczne m.in. z hellenistycznymi władcami w Persji i Baktrii, przyjmując dzięki nim na swój dwór greckiego historyka Megastenesa. Z tego okresu wywodzą się też liczne symbole, których do dziś Indie używają, w tym Aśoka Ćakra, słynne koło o 24 szprychach, znajdujące się dziś na fladze Indii i tzw. lwa Aśoki - symbol do dziś znajdujący się na godle tego państwa.
Aśoka Ćakra

Wówczas Aśoka nie tylko stał się tak sławny jak niegdyś jego dziadek, ale nawet jego legenda wielokrotnie przerosła poprzednią. W historii buddyzmu jest wymieniany jako jedna z najważniejszych figur, bo to głównie dzięki niemu religia ta rozprzestrzeniła się tak daleko na świecie, nie pozostając zaledwie drobną hinduską sektą. Pech chciał, że jego potomkowie nie pozostali długo na tronie. Po zaledwie pięćdziesięciu latach ostatniego Maurję, Brhadratę, obalił jego własny główny dowódca wojskowy, Pusyamitra Sunga. Wraz z nową dynastią, imperium zaczęło się rozpadać, a gdyby nie słynne Edykty Aśoki, już wkrótce po nim przeszedłby na karty historii jako zaledwie kolejny władca jakiegośtam indyjskiego państewka na wschód od greckiej Baktrii. Całe szczęście, możemy dziś dostrzec jego prawdziwą wielkość - nie polegającą na tym, że podbił wiele ziem, ale na tym, że zrozumiał swoje okropne błędy i stał się miłośnikiem życia.
komentarze (2) | napisz komentarz
nie musisz się rejestrować!
Eneida
© Archeos.pl | O serwisie | Kontakt |
Pliki Cookie
Używamy plików Cookie, aby ułatwiać korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych i reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Rozumiem