Pełny dostęp do zasobów serwisu
Niezarejestrowni goście mają pełny dostęp do zasobów serwisu. Mogą pisać komentarze, posty na forum, pobierać wszystkie zamieszczone w serwisie pliki i załączniki do wiadomości na forum. Zapraszamy!
Dlaczego tu jest reklama?
autor: Kalontas | napisano 26 marca 2009 o 20:42
czytano 13851 razy | średnia ocen: 5.20

Hemera i Eter

U zarania dziejów, gdy dopiero co powstał sam czas, nie było niemal nikogo, oprócz najbardziej pierwotnych rzeczy, będących jednocześnie samymi ideami, jak i bogami, nabywszy inteligencję i osobowość. Wówczas, podobno jako pierwsza (lub druga, jeśli uwzględnimy Chronosa) miała wyłonić się Nyks, ciemna noc, a po niej jej wierny małżonek Erebos, ciemność we własnej osobe (więcej o nich w ich własnym artykule). Ta para długo żyła razem, aż przybył Eros, pierwotna miłość, i pozwolił im się połączyć. Wkrótce jako ich dzieci narodziły się przeciwieństwa ich samych - Hemera, czyli dzień, i Eter, czyli światło.

Początkowo nie wyróżniali się niczym szczególnym spośród tłumu dzieci pierwotnych rodziców, ale w końcu zaczęli ujawniać swe moce. Eter rozbłysnął jasnym światłem, które rozproszyło wszelkich innych bogów i kazali mu oni się wynieść aż pod sam szczyt nieboskłonu, gdzie jego światło stworzyło sam eter, miejsce w kosmosie, gdzie było tylko światło. Wszelkie istoty na ziemi uradowały się z tego, że w końcu przestały tkwić w niepewności i niewiedzy, co się dokoła nich dzieje, i zaczęły oddawać Eterowi cześć. Jednak ciągłe światło po pewnym czasie zaczęło szkodzić. Nyks zawołała swoją rodzinę i ustaliła stary porządek świata.

Eter pozostawał cały czas na wysokościach, ale jego wieczne świecenie bardziej zaszkodzi niż pomoże, więc ona będzie wyciągała mgły Erebosa z podziemia i przysłaniać nimi będzie Etera na około pół doby, a następnie Hemere przybędzie i te mgły spowrotem odda podziemiom. Przez noc jedynie drobne punkty na niebie prześwitywały przez dziury w mgłach z Erebu, tworząc światło gwiazd. W ten sposób powstały dzień i noc, i wszystko wróciło do porządku, który miał przetrwać aż do "dnia obecnego" greckiej mitologii.

Jednak razem z przybyciem Tytanów sprawy miały stać się nieco kłopotliwe. Kronos zapragnął, by jego rodzina objęła wszystkie najważniejsze role na świecie i nakazał Tytanowi Hyperionowi skraść odrobinę jaśniejących mgieł Eteru i samemu się nimi przyozdobić. W ten sposób ów Tytan stał się drugim słońcem, przetaczając się na rydwanie po nieboskłonie i dając światło wszelkiemu życiu przez cały dzień. Wówczas też swoje role jako heraldowie odpowiednia dnia i nocy objęli Astrajos i Eos. Gdy Tytani upadli, ktoś inny musiał powozić skradzioną cząstką Eteru - i pozycję tą objęło trzecie słońce, Helios i jego siostra Selene, księżyc.

Na tym w praktyce kończą się dzieje, w które Eter i Hemera byli zaplątani. Nie wplątali się w żadne afery ze śmiertelnikami, nie brali udziału w ich przyziemnych wojnach i trzymali się z dala od kłótni bogów. Jedynie ich córka Nefele, bogini obłoków, zakochała się raz w ziemskim królu, ale to zupełnie inna historia. Gdy przychodziła noc, oboje razem układali się do swego łóżka pod nieboskłonem, w spokoju oczekując kolejnego identycznego dnia. Może i nudne było takie życie... ale przynajmniej nikt ich nie niepokoił.
komentarze (5) | napisz komentarz
nie musisz się rejestrować!
Odyseja
© Archeos.pl | O serwisie | Kontakt |
Pliki Cookie
Używamy plików Cookie, aby ułatwiać korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych i reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Rozumiem