Pełny dostęp do zasobów serwisu
Niezarejestrowni goście mają pełny dostęp do zasobów serwisu. Mogą pisać komentarze, posty na forum, pobierać wszystkie zamieszczone w serwisie pliki i załączniki do wiadomości na forum. Zapraszamy!
Dlaczego tu jest reklama?
autor: Kalontas | napisano 23 maja 2009 o 18:47
czytano 23719 razy | średnia ocen: 5.52

Kirke

Choć pośród kochanek boga słońca, Heliosa, dość mało jest śmiertelniczek, większość jego sławnych dzieci to osoby śmiertelne. Jedną z pół-boskich kochanek Heliosa była nimfa Okeanida Perseis, która swoją siedzibę miała na Krecie. Na tej skąpanej w słońcu wyspie dostrzegł ją Helios i zabrał ze sobą do swojego złotego pałacu. Wkrótce urodziło im się kilkoro sławnych dzieci - córki Kirke i Pazyfae oraz synowie Ajetes i Perses. O ile synowie popadli w konflikt o Korynt (którym i tak żaden z nich potem nie władał), córki pokojowo wzięły sobie domeny odpowiednio na wyspie Ajai na dalekim zachodzie i na Krecie. Nie będziemy się teraz zajmować Pazyfae, a Kirke, jedną z legendarnych czarownic greckich mitów.
Kirke, Charles Gumery

Podobnie jak jej rodzeństwo, Kirke również była poddaną Hekate, bogini czarownic. Jednak w odróżnieniu od większości czarownic, była ona nieśmiertelną nimfą, wiecznie młodą i piękną. Dawało jej to niezwykły urok, którym uwodziła licznych żeglarzy, którzy zabłądzili na jej odległą wyspę. Gdy jednak szukała sobie domeny, poprosiła ojca by obwiózł ją w swoim rydwanie po świecie. Pojechała razem z Heliosem i Ajetesem po nieboskłonie, dostrzegając piękną wyspę na dalekim zachodzie, na brzegach Okeanosu. Helios tam ją zostawił, po czym wyjechał z Ajetesem do Kolchidy. Rodzeństwo już nigdy więcej się nie widziało.

Kirke miała na swojej wyspie cały lud, który czcił ją niczym swoją boginię i władczynię. Ze względu na odległą domenę, mogła się poświęcić studiom czarów, których uczyła ją starannie jej szwagierka i bogini, Hekate. Nauczyła się od niej skomplikowanych czarów iluzji, metamorfoz, a nawet nekromancji. Żyła by tak w spokoju na tej wyspie, gdyby nie nagłe przybycie niespokrewnionych gości. Na jej wyspę zawitał okręt Argo, z jej bratanicą Medeą na pokładzie. Na zlecenie Hekate, matki dziewczyny, Kirke udzieliła jej schronienia i obroniła przed jej ojcem, a swoim bratem. Gdy Ajetes zaczął domagać się, że jako ojciec ma prawo rządzić swoją niezamężną córką, Kirke sama zaproponowała by Jazon i Medea wzięli ślub, po czym sama im go udzieliła. Król-czarownik musiał dać za wygraną i wrócić do swojego królestwa.
Kirke oferująca puchar Odyseuszowi, John William Waterhouse

Po odpłynięciu Argo, Kirke znów długie lata żyła spokojnie, nie wadząc nikomu, aż jej spokój zakłóciła banda rozkrzyczanych rozbitków wracających spod Troi. Achajski dowódca Odyseusz zabłądził na Ajaję w poszukiwaniu swojej ojczyzny, Itaki, i załoga jego okrętu, jak to przywykła robić na obcych wyspach, zaczęła wybijać stada świń Kirke. Zdenerwowana czarownica postanowiła ich za to ukarać i zamieniła ich samych w wieprzki, choć samego Odysa postanowiła uwieść. Pewien okres czasu achajski wódz spędził na jej wyspie, aż w końcu dowiedział się od samego Hermesa o tym, co się naprawdę stało z jego ludźmi. Z pomocą boga posłańców, heros zmusił wiedźmę do odczarowania jego ludzi, po czym odpłynął. Zostawił jednak Kirke dziecko - Telegonosa.

Telegonos po latach ruszył w podróż w poszukiwaniu swojego ojca, zmierzając w kierunku Grecji. Tutaj o nim napiszę tylko tyle, że gdy dotarł na Itakę, nie rozpoznał Odysa i go zgładził, po czym - w miarach dość osobliwego zadośćuczynienia - ożenił się z wdową po nim, a swoją macochą - Penelopą. "Młoda" para wyjechała do Italii, gdzie doczekała się syna Italosa, od którego cały półwysep wziął swoją nazwę. Sama Kirke prawdopodobnie miała jeszcze przynajmniej jedno dziecko, satyropodobnego Faunosa, syna Posejdona. Natomiast według innych autorów, dzieci jej i Odyseusza było albo więcej, albo były to inne osoby. Według Hezjoda byli to Agrios i Latinos, według Hygina mieli jeszcze syna Naushitousa, a Latinos był synem jej i Telemacha, syna Odysa i Penelopy. Co stało się z nią potem - nie wiadomo, gdyż na tej historii jej znane dzieje się kończą. Ponieważ była nieśmiertelna, nie umarła, więc zapewne jej boski ojciec w końcu ukrył jej magiczną wyspę przed oczami wścibskich śmiertelników. Są nawet tacy, którzy twierdzą, że Trójkąt Bermudzki to osłona, którą wyczarowała by nie niepokoiło ją więcej Odysów.
komentarze (2) | napisz komentarz
nie musisz się rejestrować!
Prace Heraklesa
© Archeos.pl | O serwisie | Kontakt |
Pliki Cookie
Używamy plików Cookie, aby ułatwiać korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych i reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Rozumiem