Pełny dostęp do zasobów serwisu
Niezarejestrowni goście mają pełny dostęp do zasobów serwisu. Mogą pisać komentarze, posty na forum, pobierać wszystkie zamieszczone w serwisie pliki i załączniki do wiadomości na forum. Zapraszamy!
Dlaczego tu jest reklama?
autor: Kalontas | napisano 24 maja 2009 o 19:34
czytano 9435 razy | średnia ocen: 5.42

Atlas Posejdonida

Nie mylić z Tytanem Atlasem, synem Japeta
Gdy Posejdon był jeszcze kawalerem, a Tytanomachia dopiero się zakończyła, bóg ten szukał sobie partnerki odpowiedniej dla jego nowego statusu. Wędrował więc po świecie, ale nie mógł znaleźć żadnego miasta, w którym mieliby odpowiednią partnerkę a nimfy takie jak Amfitryta wydawały mu się wówczas zbyt mało ważne. Gdy po długich tułaczkach dotarł na znajdującą się na zachodnich krańcach świata wielką wyspę - niemal kontynent - a na wielkiej równinie, na samotnym wzgórzu znalazł trójką ludzi, pomyślał że znalazł sobie rodzinę. Żyła tam para autochtonów, która razem miała piękną i szlachetną córkę, Klejto. O rękę tej córki Posejdon poprosił na co jej ojciec Euenor nie mógł się nie zgodzić. Para osiedliła się na wzgórzu i po śmierci rodziców kobiety, zrodziła razem pięć par bliźniąt. Najstarsze z nich nosiło identyczne imię jak jeden z pokonanych wcześniej Tytanów - Atlas.

Dlaczego Posejdon dał swojemu synowi takie imię, nie wiadomo, ale być może będąc pod wrażeniem niesłychanej siły swojego nowonarodzonego syna, nazwał go imieniem najsilniejszego z Tytanów. Jakby nie było, by ochronić siedzibę swojej żony i dzieci od zewnętrznych zagrożeń, Posejdon wbił w ziemie trójząb i wyczarował dokoła pałacu fosę, a potem następną i następną - aż dom otoczony był przez szereg koncentrycznych pierścieni, na przemian lądowych i wodnych. Gdy Klejto zmarła, Posejdon odszedł szukać nowej żony a wspaniały pałac i jeszcze wspanialszą wyspę zostawił swoim synom, a zwłaszcza wyznaczonemu na ich władcę Atlasowi.

Atlas od młodości wsławił się niezwykłą siłą i dbałością o swoich nowych poddanych - rdzennych mieszkańców wyspy, którzy oddali się dobrowolnie pod jego autorytet. Krążył długi czas po wyspie i zabijał przeróżne lokalne potwory, jak również odkrył wiele atutów krainy - tropikalne owoce, zwierzęta pociągowe, myślistwo, uprawę roli. Na podstawie odcisków trzciny w glinie wynalazł też pismo. Dał w ten sposób wyspie wszystko, co pozwoliło jej na rozwój jej cywilizacji. Dzięki temu, tubylcy zebrali się razem i ogłosili, że wyspę odtąd będą zwać od jego imienia Atlantydą.

Gdy zaczął odczuwać swój wiek, postanowił osiedlić się w jednym miejscu i wrócił do pałacu matki, odkrywając że ta zmarła ze starości. Wówczas podjął decyzję, aby należycie uczcić jej pamięć i zbudować jej i Posejdonowi wielką świątynię w miejscu ich dawnego pałacu. Wkrótce potem, w centrum wyspy powstała wspaniała świątynia, udekorowana ozdobami z całej wyspy, od mroźnej północy, aż po upalne południe. Dokoła świątyni zbudował całe miasto, dla ludzi którzy chcieli pracować na przyszłość Atlantydy, a swoich braci wysłał z podobnymi misjami do innych regionów wyspy. Gadeiros założył Gades, Ampheres założył Ampher, a Euaimon - Euaemos. Mnesseus założył Mnessos, a Autochton - Autochię. Elasippos założył miasto o identycznej nazwie jak on, Mestor miasto Mestorię, Azaes miasto Azaeon, a Diaprepes - Diapraeę. Te dziesięć miast stało się zalążkami dziesięciu późniejszych królestw sterujących losami Atlantydy.

Sam Atlas prawdopodobnie dożył późnej starości w swojej stolicy, i za przysięgę harmonii Atlantydy z bogami i innymi ludami, bogowie postanowili go wynagrodzić. Gdy więc zmarł, jego boski ojciec, ogłoszony panem całego tego kontynentu, Posejdon zabrał ducha z rąk Thanatosa i zaniósł go na światły Olimp, gdzie uczynił go bogiem i patronem całej Atlantydy. Ten pierwszy ze znanych ubóstwionych herosów czczony był aż do upadku wyspy, choć w jej ostatnich latach, gdy Atlantydzi przestali wierzyć w bogów, i on się od nich odwrócił. Za jego przyzwoleniem, Posejdon zatopił wyspę. Jaką rolę - poza byciem jednym z wielu wiecznie zabawiających się bożków - miał w tamtych czasach, nie wiadomo, ale najwyraźniej aż do czasów Platona wszyscy o nim zapomnieli.
komentarze (4) | napisz komentarz
nie musisz się rejestrować!
Prace Heraklesa
© Archeos.pl | O serwisie | Kontakt |
Pliki Cookie
Używamy plików Cookie, aby ułatwiać korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych i reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Rozumiem