Pełny dostęp do zasobów serwisu
Niezarejestrowni goście mają pełny dostęp do zasobów serwisu. Mogą pisać komentarze, posty na forum, pobierać wszystkie zamieszczone w serwisie pliki i załączniki do wiadomości na forum. Zapraszamy!
Dlaczego tu jest reklama?
autor: Kalontas | napisano 13 sierpnia 2009 o 21:44
czytano 21830 razy | średnia ocen: 5.29

Zaratustra

Człowiek, o którym mowa w tym artykule był niezwykły pod wieloma względami. Nie tylko przez idee i poglądy, które propagował zapoczątkował wiele z moralnych zasad, które kierują współczesnym światem, ale sama jego osoba wywołuje wiele kontrowersji. Jego imię sprawia zachodnim autorom nie lada kłopoty, gdyż przekładano je na zachodnie języki na wiele różnych sposób, od Zaratustry i Zaratusztry aż po Zoroastra. Inny problem z tym niezwykłym człowiekiem polega na tym, kiedy on żył i nauczał? Proponowane daty sięgają od ok. 6800 lat p.n.e. aż po około 500 r.p.n.e. Oto artykuł o twórcy jednej z największych religii starożytności.

Problem datowania życia Zaratustry pojawiał się już od najwcześniejszych lat. Choć Gaty, spisane słowa proroka, były dobrze znane w czasach Persji Sasanidów, a jego religia kwitła, jeden z szachów nie miał pojęcia kiedy naprawdę Zaratustra żył i nakazał swoim magom ustalenie tej daty. Po wielu trudach, ustalili że żył on zaledwie 100 lat przed Cyrusem, więc około 600 r.p.n.e. Z czasem jednak pojawiło się więcej problemów. Chodziły plotki, że prorok był obecny w Akademii Platońskiej (i jako taki został uwieczniony na słynnym fresku), a jednocześnie znajdowano z czasem dowody na istnienie jego religii nawet 2000 lat przed Chrystusem. W końcu wysunięto wniosek, że człowiek ten żył w czasach tuż u schyłku Epoki Kamienia, więc około 6800 lat przed Chrystusem. Najbardziej stabilne wewnętrznie daty zdają się sugerować około 1000-1200 lat p.n.e. choć są dziś i tacy, którzy mówią że Gaty były plagiatem Biblii, a więc że żył on już w naszej erze...

Zostawiając jednak problem datowania jego życia, można wymienić kilka prostych faktów na temat samego jego przebiegu. Zaratustra narodził się w klanie Spitama. Jego rodzice zwali się Pouruszaspa i Dughdova. Gdzie do tego doszło - to kolejny problem. Choć tradycyjne podania mówią o tym, że miało to miejsce w samym Iranie, jednak im bardziej odsuwamy jego postać wstecz, tym bardziej prawdopodobne, że były to równiny środkowej Azji. Zanim chłopiec się urodził, jego matka miała przerażający sen, w którym widziała koniec świata. Gdy jednak uciekała przerażona, zobaczyła anioła, który powiedział jej, że urodzi syna, który zmieni tą mroczną przyszłość.

W końcu Zaratustra przyszedł na świat 26 marca, a jego narodziny były znów niezwykłe. Wszystkie dzieci, rodząc się, płaczą ale Zaratustra nie zapłakał - zamiast tego miał na twarzy szeroki uśmiech, a od niego całego biło jasne światło. Dughdova wiedziała, że przepowiednia zaczyna się spełniać. Otrzymał imię, które doskonale opisywało jego wygląd - Zaratustra czyli "złote światło". Jako dziecko, Zaratustra wyróżniał się wyjątkowym intelektem i ciekawością świata, wszystkich wypytując o różne rzeczy - od zwykłych, codziennych spraw, aż po głębokie, filozoficzne pytania. W końcu jego ciekawość spowodowała zaniepokojenie równieśników.

Inne dzieci podpowiedziały mu, że skoro jest taki mądry i ma tyle pytań, niech weźmie udział w debacie z lokalnym arcykapłanem i spróbuje przegadać jego, a nie byle przechodniów. O dziwo, Zaratustra się na to zgodził i wkrótce urządzono spotkanie. Arcykapłan mimo całej swej mądrości był mocno zakłopotany pytaniami Zaratustry. Chłopiec zdołał dotrzymać kroku pytaniom kapłana, co w końcu zakończyło debatę impasem, gdyż żaden z nich nie był w stanie odpowiedzieć na pytanie o przyczynę istnienia świata. Obaj rozstali się w głębokim zamyśleniu, choć na kapłana to spotkanie miało zły wpływ - porażony mądrością tego dziecka, umarł na zawał serca jeszcze tego samego dnia.

Młody Zaratustra od najwcześniejszych lat był prześladowany przez siły zła, które próbowały go zniszczyć, zanim on zdąży im przeszkodzić. Za każdym razem jednak młodzieniec zwyciężał i pokonywał je samą swoją mądrością. Cały ten okres minął mu na rozmyślaniach podczas przemierzania bezkresnych pastwisk jego ojczyzny. Gdy miał zaledwie piętnaście lat, zmarł jego stary ojciec, a bracia zaczęli kłócić się o podział majątku. W końcu jednak któryś z nich pomyślał o tym, by zapytać Zaratustrę, ale ten wziął tylko jeden medalion, symbolizujący życie duchowe. Za jego przykładem, bracia nawrócili się z chciwości i pogodzili się przy podziale majątku.
Najsłynniejsza ikona Zoroastryzmu, przedstawiająca oczywiście samego Zaratustrę

Gdy Zaratustra miał zaledwie dwadzieścia lat, opuścił rodzinny dom i ruszył w podróż po różnych krainach i królestwach, mając nadzieję, że w końcu znajdzie odpowiedzi na tak nurtujące go pytania. Przez około dziesięć lat podróżował po świecie, spotykając wielu ówczesnych filozofów i świętych mężów, nie mogąc jednak przyjąć dla siebie filozofii żadnego z nich. Mniej więcej w tym okresie ożenił się też z niejaką Hvovi, o samym małżeństwie wiadomo jednak bardzo mało.

W wieku trzydziestu lat, bladym rankiem ruszył aby nabrać wody. Gdy zaobserwował jak niebo powoli nabiera koloru, doznał oświecenia. Niektórzy mówią, że wówczas w końcu zrozumiał wewnętrzne działanie wszechświata w przestrzeni filozoficznej, inni że dalej opisana historie nie jest tylko mitem, a prawdziwym zjawiskiem, które go spotkało. Otóż Zaratustrze miał objawić się Vohu Mana (Vahman), jeden z czołowych archaniołów Ahura Mazdy, Amesha Spenta. Przeniósł go magicznymi drzwiami do Niebios, gdzie miał mu przedstawić podstawy, jakimi rządzi się świat i sens wszystkiego, co dzieje się dokoła niego. Po powrocie Zaratustra poczuł się oświecony i wrócił, z zamiarem przekazania swojej rodzinie i bliskim tego, co widział.

Gdy objawił swoje poglądy rodzinie, początkowo mieli pewne zastrzeżenia, ale w końcu jego kuzyn Maedyoimaha zdecydował się podążyć jego śladem i zostać wyznawcą jego religii. Następna nawróciła się Hvovi, żona Zaratustry, który pociągnęła za sobą ich szóstkę dzieci. Prorok był zadowolony z nawrócenia swojej rodziny, ale anioł nie objawił mu prawdy tylko dla tych kilku ludzi - miał uratować on cały świat. Gdy jednak wyszedł na ulice i zaczął tam głosić swoje objawienia, kapłani stawili mocny opór, przeganiając go. W całym mieście nawrócił tylko dwudziestu ludzi i z czasem zmuszony był razem z tymi ludźmi opuścić miasto.

Przez długie lata ta wąska grupa tułała się po świecie, szukając kogoś, kto by ich w końcu wysłuchał, bezowocnie. Za każdym razem lokalni władcy i kasta kapłańska opierali się zmianie istniejącego systemu wierzeń, woląc wierność swoim bożkom niż szczerej prawdzie. Tułaczka trwałaby wieczność, gdyby w końcu nie doszły ich słuchy o mądrym i rozważnym królu Vishtaspie. Słysząc te legendy, ruszyli do niego, uważając że tylko on może ich wysłuchać.

Król Vishtaspa jako pierwszy postanowił przyjąć Zaratustrę na audiencję, ale zaprosił też do siebie wszystkich kapłanów, którym dał za zadanie szczegółowo przepytać Zaratustrę. Prorok nie zawahał się przy żadnym pytaniu i na wszystkie zgrabnie odpowiedział, co przekonało Vishtaspę. Król nawrócił się na zoroastryzm i zaczął go propagować, tworząc po raz pierwszy kastę kapłanów-magów dla tej nowej religii. Wciąż jednak byli w państwie wrogowie Zaratustry - użyli oni mrocznej magii by oskarżyć proroka o jej uprawianie, co spowodowało, że na krótko wylądował w więzieniu. Gdy jednak koń króla zachorował i jedynie Zaratustra umiał go wyleczyć, król się nawrócił i poprosił proroka o wybaczenie za zwątpienie - skutecznie.
Współczesne przedstawienie Zaratustry

Zaratustra i jego rodzina żyli w swoim nowym domu spokojnie przez długie lata. Tu też prorok zdobył dwóch najważniejszych uczniów, Frashaoshtrę i Jamaspę (ten drugi został potem jego zięciem). Religia zaczęła kwitnąć i rozpowszechniać się na inne kraje, aż w wieku około 77 lat Zaratustra widział jak kraj Vishtaspy został najechany przez służących złu barbarzyńców. Napadli oni na świątynię ognia i zgładzili większość modlących się tam kapłanów, w tym podobno samego Zaratustrę, który już dzień wcześniej czuł nadchodzącą śmierć. Inni natomiast mówią, że jego duch wniebowstąpił, ale to już zupełnie inna historia.

Zaratustra został zapamiętany jako jeden z największych mężów w historii i założycieli największych religii świata. Jego "religia ognia", nazwana tak od wielkiej uwagi przykładanej do ognia i jego świętości, trwa tak naprawdę do dziś, choć jej ostatni indyjscy wyznawcy obecnie wymierają, bez większych szans na renesans tej religii, kiedyś dominującej w krajach irańskich. Mimo tego smutnego końca, warto zapamiętać jedną z barwniejszych i opiniotwórczych religii w historii świata i jej doświadczonego przez życie twórcę.
komentarze (1) | napisz komentarz
nie musisz się rejestrować!
Epos o Gilgameszu
© Archeos.pl | O serwisie | Kontakt |
Pliki Cookie
Używamy plików Cookie, aby ułatwiać korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych i reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Rozumiem