Pełny dostęp do zasobów serwisu
Niezarejestrowni goście mają pełny dostęp do zasobów serwisu. Mogą pisać komentarze, posty na forum, pobierać wszystkie zamieszczone w serwisie pliki i załączniki do wiadomości na forum. Zapraszamy!

Wyślij odpowiedź

Nazwa:
Email:
Temat:
Ikona wiadomości:

Weryfikacja:
Wpisz litery widoczne na obrazku
Posłuchaj liter / Prośba o inny obrazek

Wpisz litery widoczne na obrazku:
Napisz literami ile to jest dwanascie odjac dziesiec (napisz malymi literami bez polskich znakow):
Jakie miasto jest stolica polski (napisz malymi literami bez polskich znakow):

Skróty: naciśnij alt+s aby wysłać wiadomość, alt+p aby ją podejrzeć


Podgląd wątku

Wysłany przez: Dideron
« dnia: 04.11.2019, 09:04:22 »

No niestety, prawda jest taka ze dzieki wpływom chrzescijanstwa wiemy bardzo mało o mitologii slowianskiej.
Wysłany przez: Kaska
« dnia: 02.08.2012, 14:30:14 »

Strasznie rozbudowana ta charakterystyka Peruna. Czytam Gieysztora, Brucknera, Łowmiańskiego, Urbańczyka i większość z tego, co napisałeś wydaje mi się mocną nadinterpretacją. U tych panów takich informacji nie ma. No chyba, że jest jakiś młody badacz, który dokonał spektakularnego odkrycia i wie wszystko o mitologii Słowian. A ja o nim nie słyszałam. Z czego korzystałeś?
Wysłany przez: Thor
« dnia: 20.06.2009, 23:43:31 »

Słowiański Thor? Już go lubię. :D
Szkoda że ja też nie słyszałem żadnych więcej historii z jego udziałem.
Wysłany przez: Kalontas
« dnia: 17.06.2009, 21:30:43 »

Źle zdanie skonstruowałem - to Perun robił z nich pioruny kuliste, a Odyn utrzymywał (względną) młodość.
Wysłany przez: ziemek8
« dnia: 17.06.2009, 20:15:20 »

Co Perun robił ze swoimi złotymi jabłkami?

Cytuj
Inne cechy, które upodabniają Peruna do jego nordyckich odpowiedników do wygląd...
Wysłany przez: Kalontas
« dnia: 17.06.2009, 15:26:22 »

Niestety o biografii słowiańskich bóstw trudno zbyt dużo napisać. Jeśli już znajdzie się jakieś szczegóły, to są zamaskowane pod tysiącletnimi bajkami - i to silnie zregionalizowanymi. Np. w okolicach Kijowa mówią o tym jak św. Eliasz Gromowładny (czyli schrystianizowana wersja Peruna) sypiał z córkami kniazia na jego życzenie, żeby zostawić mu potomków, ale już tam skąd pochodzę, na Pomorzu, wszelkie zapisy mówią o tym, że Perun nie sypiał ze śmiertelnikami, nigdy.
Bycie synem Swaroga nie przeszkadza mu w byciu szefem bogów. Zeus też "odziedziczył" tron po Kronosie, chociaż w wypadku Swaroga i Peruna przejście tronu było raczej spokojniejsze.
Wysłany przez: MaciekZ
« dnia: 17.06.2009, 00:18:01 »

Nigdy nie słyszałem żeby Perun był synem Swaroga. Myślałem że jest on najwyższym bogiem, przez co bardziej przypomina Zeusa niż Thora. Ale akurat na słowiańskiej mitologii nie znam się zbyt dobrze (wstyd), więc nie będę się kłócił na ten temat. Artykuł fajny, choć trochę krótki.
Wysłany przez: Kalontas
« dnia: 14.06.2009, 16:29:13 »

W mitologiach chyba wszystkich ludów indoeuropejskich bardzo ważną rolę odgrywał piorun, i przez to główny bóg był często jednocześnie bogiem piorunów. Widać to na przykładzie choćby Zeusa, czy Indry. Cechy pierwotnego boga piorunów wykazuje także nordycki Thor, który choć nie jest władcą bogów, jest w Asgard bardzo ważny, głównie jako ukochany syn Odyna. Wiele z charakterystyk osobowości i innych atrybutów Thora widać także w innym bogu z pokrewnego ludu, a mianowicie u słowiańskiego Peruna. Widać tutaj wspólne korzenie ludów germańskich, słowiańskich i bałtyckich, gdyż gdyby nie imiona i drobne szczegóły biografii, Thora, Peruna i Perkwunosa trudno byłoby od siebie odróżnić.

Perun miał być synem Swaroga, słowiańskiego odpowiednika Odyna. Nie zachowały się żadne szczególne mity na temat jego narodzin, czy młodości, ale wiemy że Giganci specjalnie dla niego wykuwali z kamienia (bądź później żelaza) specjalne bronie. Jedną z głównych broni jaką używał, był młot lub topór, który miał moc wyzwalania z siebie innych broni - piorunów, które często opisywano jako ogniste strzały Peruna.
obraz nr 1 ##
Siedziba Peruna miała znajdować się na szczycie niebios, z których kamiennym sklepieniem go kojarzono. Nie siedział on jednak na samym niebie, a w koronie kosmicznego drzewa, które łączyło świat śmiertelników z zaświatami i niebem. Podziału tego dokonał po walce ze Żmijem jego ojciec Swaróg. Podobną walkę do ojcowskiej miał też stoczyć sam Perun, gdyż z Nawii wyłonił się Weles, bóg podziemii i władca umarłych, próbując przejąć domenę Peruna. Ten wsiadł w swój zaprzężony w kozy rydwan i pogonił za Welesem.

Rydwan Peruna gonił za Welesem przez cały świat, a sam bóg strzelał za swoim wrogiem piorunami. Gdy w końcu zapędził go do krańców świata i wpędził do Podziemia, zamknął go tam, każąc nigdy nie wychodzić, bo tam jest jego miejsce. Mimo to, niektórzy Słowianie wciąż oddawali cześć Welesowi jako panowi bydła i czarnej magii.

Inne cechy, które upodabniają Peruna do jego nordyckich odpowiedników to wygląd - Perun miał mieć gęstą rudą brodę, i podobnie jak Thor posługiwać się młotem. Miał jeszcze jedną dość nietypową broń - złote jabłka. Odyn także takowe posiadał, ale Perun używał ich zupełnie inaczej, gdyż robił z nich pioruny kuliste, którymi miotał we wrogów. Na tym jednak kończą się podobieństwa i zaczyna się osobista charakterystyka Peruna. Gdy na ziemie Słowian weszło chrześcijaństwo, zaczęto przyrównywać go do św. Eliasza "Gromowładnego", ale to już zupełnie inna historia.
Pliki Cookie
Używamy plików Cookie, aby ułatwiać korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych i reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Rozumiem