Pełny dostęp do zasobów serwisu
Niezarejestrowni goście mają pełny dostęp do zasobów serwisu. Mogą pisać komentarze, posty na forum, pobierać wszystkie zamieszczone w serwisie pliki i załączniki do wiadomości na forum. Zapraszamy!
Dlaczego tu jest reklama?
autor: Kalontas | napisano 18 lipca 2009 o 21:13
czytano 19195 razy | średnia ocen: 5.16

Szuruppak

Samo miasto Szuruppak nie jest dziś powszechnie znane, głównie ze względu na brak jego powiązania z większymi legendami bądź historiami Międzyrzecza, było jednak definitywnie fundamentalne dla rozwoju jego kultury. Jak się okazuje, Szuruppak, czyli "miejsce leczenia", było jednym z najstarszych miast w Mezopotamii i na całym świecie, czasem także uważane za ojczyznę Utnapisztima, bohatera potopu. Powstało i rozwijało się jeszcze w okresie, gdy większość z miast Sumeru nie miało nawet swoich zalążków.

Początki historii Szuruppak datuje się na okres zwany Jemdat Nasr, opisujący najstarsze dzieje właściwej cywilizacji Sumeru, gdy tylko ta zaczęła się klarować. Znaleziono dowody na to, że ok. 3 000 l. p.n.e. Szuruppak było już bogatym i rozwiniętym miastem, które wpływało znacznie na swoich sąsiadów, w tym na dopiero kiełkujące Ur. Od swoich początków miasto słynne było z rolnictwa i handlu zbożem, służąc w późniejszych czasach za spichlerz całej Mezopotamii.
Kontrakt handlowy z Szuruppak zapisany na glinianej tabliczce

Miasto Szuruppak przez swoją rolniczą rolę od początku kojarzone było z boginią Nilnil, boginią powietrza i zbóż. Z czasem uznano nawet, że miasto było tej bogini poświęcone. We wczesnych latach III tysiąclecia p.n.e. miasto nawiedził wielki potop, który - jak twierdzą niektóre źródła - był pierwowzorem potopu z babilońskiego mitu, a ówczesny król miasta był pierwowzorem Utnapisztima, który z kolei stał się prototypem dla biblijnego Noego. Największy okres rozkwitu miasto zastało jednak dopiero po tej katastrofie, między XXVI i XXIV w.p.n.e. Około roku 2350 miasto nawiedził ogromny pożar, który upiekł jego gliniane mury i gliniane tabliczki, uchowując je dla potomności. Niestety, ludzie nie mają tej cudownej właściwości utwardzania się w ogniu i duża część mieszkańców zginęła.

Miasto już nigdy nie podniosło się do pełnej chwały po tym ciosie wymierzonym od natury. Przez krótki czas jego istnienia po rekonstrukcji, wychwalano czasy mitycznych królów, takich jak Ubara-Tutu (podobno ostatni przed potopem), Utnapiszti, czy też Ziusudra.  Okres ten nie trwał krótko, gdyż nawet uprawy już się nie trzymały tak dobrze jak dawniej. Przez krótki czas Szuruppak stało się wówczas częścią imperium akadyjskiego i władztwa III dynastii z Ur. Wkrótce jednak Szuruppak zostało opuszczone i popadło w ruinę.

Miasto było niemal zapomniane, gdy w czasach średniowiecza pozostałe po nim wzgórze lokalni Arabowie nazwali Tell Fara. Taka identyfikacja utrwaliła się aż do początków XX wieku, gdy około 1900 roku niemiecki archeolog Hermann Volrath Hilprecht ogólnie opisał wzgórze i zapisał jego potencjał archeologiczny. Dwa lata później dwóch innych archeologów z Niemiec odkopało ruiny miasta i po dokładnym przebadaniu przez 8 miesięcy odkopano wiele ważnych artefaktów, w tym setki (utwardzonych przez katastrofalny pożar) tabliczek z czasów przed Sargonem Wielkim. Wprawdzie Szuruppak nie stanowiło wówczas wielkiego przełomu, ale pozwoliło nam dużo lepiej zrozumieć kulturę antycznego Sumeru.
komentarze (1) | napisz komentarz
nie musisz się rejestrować!
Epos o Gilgameszu
© Archeos.pl | O serwisie | Kontakt |
Pliki Cookie
Używamy plików Cookie, aby ułatwiać korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych i reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Rozumiem